Helgers Advocaten

Uithuisgeplaatst en het kind dan?

Stel je bent 8 jaar en je wordt uithuisgeplaatst in een pleeggezin ver weg van je ouderlijk huis, je vriendjes en vriendinnetjes van school, je opa en oma, tantes, ooms, neven, nichten. In een pleeggezin waar de culturele achtergrond heel anders is dan de culturele achtergrond in het gezin waar je vandaan komt. Stel je mag van de gezinsvoogd maar één keer per maand één uur je vader en één uur je moeder zien want dat is volgens de gezinsvoogd in jouw belang. Stel je mag geen kerstkaartjes krijgen of foto’s van de rest van de familie en van je voormalige klasgenootjes. Stel dat je daarom denkt dat iedereen je vergeten is. De voetbal, die je tijdens je uithuisplaatsing voor je verjaardag hebt gekregen, met handtekeningen erop van je ooms en tantes, neefjes en nichtjes, moet achter slot en grendel, want ermee spelen is niet in jouw belang volgens de gezinsvoogd. Hoe en aan wie kun je dan vertellen wat die uithuisplaatsing met jou doet? Bij wie kun je terecht om te laten weten dat je meer omgang wil met je ouders, maar ook met je andere familieleden en je vriendjes en vriendinnetjes. Heb je recht op een advocaat die jou kan helpen met al je vragen? Heb je recht op het dossier waarin zoveel over jou gesproken wordt, terwijl er helemaal niet zoveel met jou gesproken wordt?

Deze zaak is geen denkbeeldige zaak met denkbeeldige vragen maar een zaak uit mijn praktijk. Deze zaak staat ook niet op zichzelf. Kinderen die uithuisgeplaatst zijn, worden vaker min of meer geïsoleerd van hun familie om de hechting in het pleeggezin te bevorderen. Vanaf 12 jaar hebben kinderen in zo’n situatie het recht om gehoord te worden door de kinderrechter. Sterker nog, de rechter mag in beginsel pas beslissen over een uithuisplaatsing nadat hij het kinderen in kwestie in de gelegenheid heeft gesteld hun mening erover te geven. Ben je nog geen 12, dan ligt het anders. De rechter mag je dan wel horen maar is daartoe niet verplicht. Als de rechter besluit om jou niet te horen, dan hoeft de rechter niet uit te leggen waarom hij dat niet wil doen. Bij de rechtbank Amsterdam loopt een pilot waarbij kinderen vanaf 8 jaar in een uithuisplaatsingszaak standaard gevraagd worden of ze hun mening kenbaar willen maken. Maar wie vertelt kinderen wat hun rechten in zo’n zaak zijn? Kinderen hebben geen recht op het onderliggende dossier. Hoe kunnen kinderen dan effectief gebruik maken van de gelegenheid om hun mening kenbaar te maken? Ouders wordt het kwalijk genomen als ze kinderen wijzen op de mogelijkheden die er zijn om bijstand te krijgen van een advocaat. Van ouders wordt namelijk verwacht dat ze naar de kinderen toe uitstralen dat ze achter de uithuisplaatsing staan, ook al is dat helemaal niet zo, ook al zien ze hun kind steeds stiller en ongelukkiger worden. Ouders kiezen er daarom vaak noodgedwongen voor om dan maar niet met hun kind te praten over de uithuisplaatsing en vragen die hun kind daarover stelt te ontwijken, uit angst voor nog minder omgang of omgang onder begeleiding. Het kind voelt zich daardoor niet gehoord, soms zelfs afgewezen.

Aan alle kinderen die zich in zo’n situatie bevinden, die zich niet gehoord voelen in de zaak die gaat over hun uithuisplaatsing, geef ik hierbij de tip om contact op te nemen met de Kinderrechtswinkel in hun buurt. Dat kan kosteloos en is vrijblijvend. Samen met de Kinderrechtswinkel kan dan gekeken worden naar het eventueel inschakelen van een advocaat, die gespecialiseerd is in deze zaken, die geen wonderen kan verrichten maar op zijn minst een antwoord kan geven op de vragen die er zijn. Natuurlijk kun je als kind ook rechtstreeks zo’n advocaat benaderen. Vraag wel altijd of de advocaat gespecialiseerd is in dit soort zaken. Je hebt recht op zo’n advocaat.

Mochten er vragen zijn naar aanleiding van deze blog neem dan gerust contact op met ons kantoor via 043 3510577.

 

Geschreven door:
mw. mr. Elles Ramakers
Advocaat